پایگاه شعر امام حسن مجتبی (ع)

[ اشعار مدح ، مناجات ، ولادت و شهادت ]

پایگاه شعر امام حسن مجتبی (ع)

[ اشعار مدح ، مناجات ، ولادت و شهادت ]

امام مجتبی (علیه السلام) فرموده است:
پرهیزکاری در بازگشت « به سوی خدا » و سررشته هر حکمت، و شرافت هر کار است، و هر کس از پرهیزکاران به کامیابی رسید به وسیله تقوا بوده است.
(تحف العقول، ص 234)

به نام آنکه تو را داده است نام حسن
درود احسن الارباب من سلام حسن

سلام بر برکات سپید سایه‌ی تو
که نور داده به خورشید مستدام حسن

ذکرخیر

بعضی زمانها هر گدائی یاکریم است
آن وقت حساب یاکریمان با کریم است

همّیشه در جا می زنم من در گدائی
آقا کرامت می کند آقا کریم است

ذکرخیر

ما سِوی شد سائلِ دستِ کریم
هستی ما هست از هستِ کریم

نیمه ی ماه خدا حس می کنم
بر سر خود گرمی دست کریم

ذکرخیر

کریم آنچه بیارد به دست، می بخشد
هرآنچه بود و هر آنچه که هست می بخشد

ز پا فتادی اگر یا حسن بگو  بنگر
چگونه  رتبه شاهی به پست می بخشد

ذکرخیر

نمی خواهم بگویم آنچه بین کوچه ها دیدم
مکن اصرار ای زینب بدانی آنچه را دیدم

به بند غم گرفتار و اسیرم تا دم مرگم
که بند ریسمان بر گردن شیر خدا دیدم

ذکرخیر

مهرت به کائنات برابر نمی شود
داغی ز ماتم تو فزون تر نمی شود

از داغ جانگداز تو ای گوهر وجود
سنگ است هر دلی که مکدر نمی شود

ذکرخیر

وقتی نظر به حاجت بسیار می کنیم
تکیه به لطف حضرت دلدار می کنیم

تا که به دادمان برسد نسخه ی طبیب
خود را دوباره خسته و بیمار می کنیم

ذکرخیر

ما کویر و نگاه تو دریا
پس کرم کن به خشکسالی ما

روزه دارانِ یک نگاه توایم
سفره دار قدیمی دنیا

ذکرخیر

می شود روزی که از خون دواعش گستریم
فرش قرمز در بقیع در صحن باب المجتبی (ع)

افتتاحش هم به دست یوسف زهرا (ع) که تا
کربلای دیگری گردد برای شیعه ها

ف.س

ذکرخیر

کفتر جلد بقیعم دارم این را آرزو

یک دوباری بپرم بر روی صحن مجتبی (ع)


ذکرخیر